Życie mnichów w Novym Dvorze
Plan dnia
Reguła św. Benedykta i cysterska tradycja łączą odpowiednio wspólnotowe życie i samodzielność, pracę i modlitwę, ubóstwo - nie biedę, cichość, przestrzeń i rygorystyczną samotnię, która umożliwia kierowanie się ku Bogu w braterskiej atmosferze.
W zależności od pory roku i określonych zmian czasu, mnisi w Nowym Dworze wstają o godzinie 3:15.
O 3:30 rozpoczyna się nocne oficium (matutinum), które trwa ok. godziny. Po nim ma miejsce półgodzinna cicha modlitwa osobista.
Od 5 do 6:15 bracia zajmują się czytaniem (lectio divina); niektórzy z nich idą jeszcze odpocząć.
O 6:15 wspólnota gromadzi się w kapitule na czytanie regół; ojciec opat lub przełozony klasztoru co drugi dzień komentują przy czytaniu Regułę świętego Benedykta odnosząc się głównie do współczesnych potrzeb i sytuacji.
O 6:40 ma miejsce wspólna Jutrznia z Liturgii Godzin i msza święta.
Czas od 8 do 9:15 jest przeznaczony na modlitwę lub czytanie; niektórzy bracia rozpoczynają już pracę.
O 9:15 wspólnota gromadzi się na wspólnej modlitwie przedpołudniowej z Liturgii Godzin (tercja). Po tercji wszyscy bracia rozchodzą się do pracy.
O 12:15 wspólnota modli się modlitwą południową z Liturgii Godzin (sexta); następnie jest wspólny obiad i chwila odpoczynku, modlitwy lub czytań.
O 14:15 bracia gromadzą się na wspólnej modlitwie popołudniowej z Liturgii Godzin (nona).
Od nony do nieszporów, które zaczynają się o 17:30, mnisi ponownie zajmują się pracą manualną. Pół godziny przed nieszporami jest przeznaczone na modlitwę osobistą.
Po nieszporach ma miejsce chwila cichej modlitwy i kolacja.
Około 19:10 bracia schodzą się na wspólne czytanie (czytanie przed kompletą); od czasu do czasu ten czas jest przeznaczony na czyszczenie warzyw (porcjowanie), czasami na ćwiczenie śpiewu.
O 19:30 wspólnota modli się kompletą z Liturgii Godzin - modlitwą na zakończenie dnia, a kończy ją śpiewem Witaj Królowo (Salve Regina), "podniosłej antyfony", jak ja nazywali mnisi w średniowieczu. Mnisi z Cîteaux śpiewają tę antyfonę ku czci NMP każdego wieczoru już od XII wieku.
Witaj Królowo, Matko Miłosierdzia,
życie, słodyczy i nadziejo nasza, witaj!
Do Ciebie wołamy wygnańcy, synowie Ewy;
do Ciebie wzdychamy jęcząc i płacząc na tym łez padole.
Przeto, Orędowniczko nasza,
one miłosierne oczy Twoje na nas zwróć,
a Jezusa, błogosławiony owoc żywota Twojego,
po tym wygnaniu nam okaż.
O łaskawa, o litościwa, o słodka Panno Maryjo!
Około godziny 20:00 przełożony klasztoru udziela wszystkim braciom błogosławieństwa; nastaje wielkie milczenie (silentium sacrum) i czas na sen.